آیا با افراد مشهوری که اوتیسم داشتند آشنایی دارید؟ ممکن است فکر کنید افراد مبتلا به طیف اوتیسم در ابعاد مختلف زندگی ناتوان هستند و نمی‌توانند آینده موفقی داشته باشند در حالی که مطالعات نشان می‌دهد بسیاری از افراد مشهور در طول تاریخ به اوتیسم مبتلا بوده‌اند و با وجود آن توانسته‌اند به موفقیت‌های بسیاری دست پیدا کنند. برای آشنایی بیشتر با این افراد تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید.

اوتیسم چیست؟

اوتیسم یکی از اختلالات رشدی کودکی است که هسته اصلی مشکلات آن ناتوانی در برقراری ارتباطات اجتماعی، علایق محدود و رفتارهای تکراری است. علاوه بر این افراد مبتلا به اوتیسم در ذهن خوانی دچار مشکل هستند. یعنی نمی‌توانند افکار و احساسات دیگران را تشخیص دهند این امر باعث می‌شود که در موقعیت‌های اجتماعی نتوانند واکنش‌های مناسبی از خود نشان دهند. با این حال بسیاری از مبتلایان به اوتیسم از بهره هوشی بالایی برخوردار هستند. معنی این موضوع این است که اگر آن‌ها در شرایط مناسبی قرار بگیرند می‌توانند توانایی‌های فردی خود را بروز دهند و در زندگی به موفقیت دست یابند. در ادامه به افراد مشهوری که اوتیسم داشتند اشاره خواهیم کرد.

افراد مشهوری که اوتیسم داشتند:

درست است که اختلال اوتیسم تا قبل از قرن 21 تشخیص داده نمی‌شد اما عدم تشخیص اختلال به معنی وجود نداشتن آن نیست. در حقیقت در گذشته نیز افرادی به اوتیسم مبتلا بودند اما مورد توجه روانپزشکان و روانشناسان قرار نمی‌گرفتند. امروزه با بررسی زندگی بسیاری از افراد مشهور مشخص شده که تعداد زیادی از آن ها از اختلال اوتیسم رنج می برده اند. در ادامه به چند نمونه از این افراد اشاره خواهیم کرد.

1- چارلز داروین از جمله افراد مشهوری که اوتیسم داشتند

برخی پژوهشگران ازجمله پروفسور مایکل فیتز جرالد معتقد است که او به اوتیسم مبتلا بوده است. از جمله ویژگی‌هایی که باعث این تشخیص شده است می‌توان به موارد زیر اشاره کرد

– اجتناب از برقراری تماس‌های مستقیم و رو در رو با افراد

– استفاده از نامه برای اجتناب از تماس‌های مستقیم با افراد

– انزوا و نداشتن ارتباط اجتماعی با دیگران

– توجه معطوف به موضوعات خاص نظیر مکانیک و شیمی که نشان از علاقه‌مندی‌های محدود افراد اوتیسم دارد.

2- آلبرت انیشتین از جمله افراد مشهوری که اوتیسم داشتند

بررسی ویژگی‌های روانی آلبرت انیشتین برای بسیاری از پژوهشگران حوزه رفتاری جذاب است. چرا که او به عنوان مشهورترین دانشمند و ریاضیدان تاریخ جهان شناخته شده است. بررسی زندگی او بسیاری از محققان را به این نتیجه رسانده که  وی به اختلال اوتیسم مبتلا بوده است. ویژگی‌های زیر از جمله مواردی است که در این تشخیص گذاری مؤثر واقع شده‌اند

– ناتوانی در برقراری روابط اجتماعی به عنوان یک بزرگسال (برخی منابع می‌گویند که او حتی در برقراری ارتباط با فرزندان خود نیز دچار مشکل بود و از لمس آن‌ها خودداری می‌کرد).

– ابتلا به تأخیرهای رشد کلامی در کودکی

– عادت به تکرار جملات برای خود

– علاقه‌مندی بسیار خاص و محدود تنها به حوزه ریاضیات

3- ولفگانگ موتزارت از جمله افراد مشهوری که اوتیسم داشتند

موتزارت به عنوان یکی از نوابغ دنیای موسیقی نیز به احتمال زیاد از اختلال اوتیسم رنج می‌برده است. دلایل این امر به شرح زیر است

–  موتزارت به صداهای بلند بسیار حساس بوده است.

– با دست و صورت حرکات تکراری را انجام می‌داد.

– در کودکی به بیش فعالی مبتلا بود.

– در رفتارهای روزمره خود نیز حرکات قالبی و تکراری بسیاری را نشان می‌داده و به عقیده بسیاری از روانشناسان بیشتر در دنیای خیالی خود زندگی می‌کرده است در حقیقت او در برقراری ارتباط با دیگران مشکلات زیادی را تجربه می‌کرده است.

4- اسحاق نیوتن از جمله افراد مشهوری که اوتیسم داشتند

تحقیقاتی که در دانشگاه کمبریج روی ویژگی‌های رفتاری نیوتن انجام شد نشان می‌دهد که او به ویژگی‌های افراد اوتیستیک مبتلا بوده است برای مثال

– ناتوانی در برقراری ارتباطات اجتماعی تا حدی که وی از رفتن به هر جمعی خودداری می‌کرده و در مکالمات روزمره خود نیز با مشکل مواجه بوده است.

– او نمی‌توانست ارتباط پایداری با دوستان خود برقرار کند و آن‌ها را از دست می‌داد.

– تمرکز بسیار افراطی بر موضوعات مورد علاقه‌اش داشته که این نیز از علائم اوتیسم است.

– وی آن قدر در پرداختن به موضوعات مورد علاقه‌اش افراط می‌کرد که گاهی غذا خوردن و خوابیدن را نیز فراموش می‌کرد.

5- هانس کریستین اندرسون از جمله افراد مشهوری که اوتیسم داشتند

هانس کریستین اندرسون یکی از مشهورترین نویسندگان داستان‌های کودکان در جهان است. از جمله داستان‌های معروف او می‌توان به پری دریایی و جوجه اردک زشت اشاره کرد. برخی از پژوهشگران به دلیل وجود شخصیت‌های تکراری و فرسوده در داستان‌های او معتقدند که احتمالاً وی به ویژگی‌های اوتیستیک مبتلا بوده هم‌چنین مسئله بسیار جالبی که وجود دارد این است که افراد اوتیستیک بیش از دیگران با داستان‌ها و خاطرات شخصی او ارتباط برقرار می‌کنند که این نیز می‌تواند حاکی از تجربه‌های مشترک میان علاقه‌مندان و نویسنده باشد.